Thuiszorg in zwaar weer

Veel thuiszorginstellingen verkeren in zwaar weer. Sommige balanceren op het randje van faillissement, of zijn zelfs al in het diepe gestort. Veelal dankzij het nieuwe zorgbeleid van deze regering.

Lapwerk

Van de landelijke overheid moeten ouderen langer zelfstandig – dus thuis – blijven wonen. Daar is op zich niks mis mee, maar het is logisch dat je dan wel faciliteiten voor hen beschikbaar stelt. Tegelijk met een forse bezuiniging, is deze schone taak dit jaar aan de gemeenten overgedragen. Die moeten vervolgens oplossingen verzinnen voor het lapwerk van de landelijke overheid dat voor flinke problemen zorgt.

filmpje over keukentafelgesprek

Keukentafel

De zogeheten ‘keukentafelgesprekken’ zouden volgens staatssecretaris Van Rijn de oplossing voor bijna alles moeten zijn. Blijkbaar weet hij niet dat deze gesprekken vaak helemaal niet worden gevoerd. Omdat gemeenten bijvoorbeeld niet over de capaciteit of inhoudelijke ervaring en kwaliteit beschikken. De zorgtaken zijn naar hen overgeheveld omdat zij hun burgers beter zouden kennen. Een farce als er niemand aan die keukentafel zit. Dan wordt die zorg niet of vanachter een gemeentebureau toegekend.

Professionele zorg uitgekleed

Met minder geld schakelen gemeenten zorginstellingen in voor taken die zelfstandig wonende ouderen niet meer zelf kunnen uitvoeren. Mantelzorg alleen is immers vaak niet voldoende. De professionele zorg gebeurt door vakbekwame en hartelijke mensen. Onder het huidige kabinetsbeleid zijn velen van hen in de afgelopen twee jaar ontslagen; en in een aantal gevallen weer ingehuurd, als zzp-er of met slechtere arbeidsvoorwaarden. Te gek voor woorden: met een vergrijzende bevolking laat je de mensen die daarvoor hard nodig zijn, gewoon vallen.

Dit kabinetsbeleid treft zo (hulpbehoevende) ouderen en zorgprofessionals het zwaarst. De aanstaande belastingteruggave van 5 miljard komt niet of nauwelijks bij hen terecht. De ene hand geeft niet, terwijl die andere wel neemt.

Ja, ik wil!

“Keuzevrijheid leidt alleen maar tot stress.” Dat moeten verschillende ministers in dit kabinet gedacht hebben bij het ontwikkelen van hun jongste plannen. Ga je bijvoorbeeld trouwen, dan wordt het je nu nog lastiger gemaakt om op die keuze terug te komen. En wil je een medemens helpen en kies je er voor om na jouw dood een orgaan te doneren, dan moet je daar extra moeite voor doen. Maar wat dan wel weer gemakkelijk is: jouw medische gegevens komen zonder enige inspanning sowieso in het elektronisch patiëntendossier, tenzij je dat écht niet wilt!

Dag van het gezin

Aanstaande bruidsparen moeten zich nog maar eens goed bedenken voordat ze elkaar het ja-woord geven. Want zijn ze eenmaal getrouwd, dan moeten ze van minister André Rouvoet (Jeugd en Gezin) snel aan kinderen beginnen. En met zijn Gezinsplan doet de minister er alles aan om echtscheiding te voorkomen. Opvoeddebatten, cursussen conflictbeheersing en een heuse dag van het gezin worden in de strijd geworpen om het ‘ja’ geen ‘nee’ te laten worden. Natuurlijk, kinderen moeten niet de dupe worden van een verkeerde keuze van hun ouders, maar klonk daar niet het woord ‘betutteling’?

Duidelijke gezondheidswinst

Is bij Rouvoet nog wel enige consistentie met het regeringsbeleid te ontdekken, de gedachtekronkels van gezondheidsminister Ab Klink zijn minder goed te volgen. In de discussie rondom donorregistratie blijft hij vasthouden aan “nee, tenzij…”: je bent geen geregistreerd donor tenzij je dat actief laat vastleggen. Ook al wijzen veel tegenstanders op de vrijwel zekere gezondheidswinst van het alternatief: automatische registratie levert meer donoren op en betekent dus meer levens redden.

Ja, mits

Maar goed, géén automatische registratie als orgaandonor dus. Toen kreeg heel Nederland afgelopen zaterdag van diezelfde minister een brief in de bus. Hierin hanteert hij de “ja, mits…” optie voor het nog in te voeren elektronisch patiëntendossier (EPD). We komen allemaal vanzelf in dit landelijke dossier, behalve als we bezwaar maken. De gezondheidswinst van zo’n dossier is plausibel, maar niet zo 100% als bij orgaandonatie. En bij het EPD veronderstelt de minister wél onze automatische goedkeuring. Ben je het er niet mee eens, dan moet je zelf actie ondernemen. En snel ook, vóór half december. Heb je bovendien minderjarige kinderen, dan mag je ook nog eens in de buidel tasten: pakweg een tientje per kind voor een uittreksel van het geboorte- of gezagsregister.

Keuzevrijheid moet kennelijk toch weer een prijs hebben. Maar ja, dan hebben we ook geen stress…